Páskafríið hjá mér var nú ekki af verri endanum þetta árið.. þar
sem ég og bróðir minn skeltum okkur til Danmerkur að heimsækja
Jónu... Við gerðum ekkert eðlilega mikið.. en það sem ég man mest
eftir er þegar við hjóluðum nánast um alla Kaupmannahöfn... því
daginn eftir var ég að dreeeepast í rassabeinunum..Þá mundi ég
skyndilega eftir því afhverju æeg hef ekki hjólað í svona ca. 5 ár.
Þetta var annar dagurinn.. en tökum þetta í réttri röð
1.dagurinn (þriðjudagur) ég og Kristján hittum Áslaugu, Unnar og
Sigrúnu Eglu á flugvellinum og vorum svona "samferða þeim alla
leið" þangað til Jóna kom og sótti okkur á flugvöllin í Köben. Þá
skiptum við liði.. Unnar of Áslaug fóru með dúlluna sína upp á
Hótel og við sistkynin heim til Jónu. Við fórum í tveggja hæða
strætó.. ég og skellti mér upp og sat þar í fyrsta skipti alveg
fremst og fannst við vera að klessa á öll umferðaskilti og
umferðaljós sem við keyrðum framhjá.. Ég treysti nefninlega ekki
svona bílstjórum mjög vel... Því það reyndust vera sprungur í
rúðunni hinumegin við mig! Hvað ætli hafi gerst ? :-o Svo fórum við
í Fields verslunarmiðstöðina og ég keypti ágætan slatta af fötum
Ekki leiðinlegt það... Svo fórum við í Mini Golf uppi á einum bar
sem var í Fields. Þeir sem að þekkja bróðir minn rétt vita að
sjálfsögðu hvernig staðan var í endan. Hann vann, ég tapaði og hann
montaði sig!
2.dagur (Miðvikudagur) Við tókum svakalegan hjólatúr í
Kaupmannahöfn, skoðuðun Den lille havfrue, og höllina hjá
Drollunn.. þar fyrir utan voru svona verðir með loðnar húfur að
sína sig, labba svona fram og til baka, verja kastalann, já það
verður að gera það. Annars var Kristján að pæla í að fara í tee
bolla til hennar. En verðirnir mundu sennilega stopa hann af
fljótt.. Og þegar heim var komið fékk ég rassameiddi sem að hrjáir
minn enn
Svo hittum við Unnar, Áslaugu og Sigrúnu á strikinu,
þar sem við biðum eftir Jónu í meira en hálftíma, en hún var að
bíða í röð við kassan, það koma upp stórslys og kassadaman þurfti
plástur því hún meiddi litla puttan sinn á þjófavörn, elsku
mússímússí. Klaufabarn. Við fórum út að borða og svo tókum hjóluðum
við heim.. ég felldi nokkur tár á leiðinni.. þetta var svo sárt!..
og ég mun ekki sitja á hjóli næstu fimm árin. Við keytum okkur í
pizzur og bökuðum dásemdar pizzur í pizzuofninum hennar jónu,
sigrún tók virkar þátt í að setja á pizzurnar, þrátt fyrir ungan
aldur er hún mjög fær í eldhúsinu, og það vantar ekki hjá henni að
spurja hvað maður er að gera... hún er alveg eins og Harpa
Ásgeirsdóttir! Ekki að það sé e-ð slæmt sko.. bar adoltið snemmt.
Lov u Harpa!
3.dagur (Fimmtudagur) Ég og Jóna læddumst niðrí bakarí og
keyptum köku fyrir lillan því hann átti 18 ára afmæli, þegar við
komum til baka kveiktum við á kerti og vöktum hann með
afmælissöngnum, en getiði hvað Herra Úríllur gerði þá.. hann horfði
á okkur og dró svo sængina yfir höfuðið. Pælið í vanþakklæti!
Haha.. Svo við Jóna borðuðum bara þessa svo mjög góðu köku á
meðan hann svaf áfram í sófanum. Svo fórum við fórum í TÍVOLÍ!!! Og
ég og Jóna urðum veikar og fórum alls ekki í eins mörg tæki og við
ætluðum okkur!.. Keyptum okkur svona band sem að leyfði manni að
fara eins oft í hvaða tæki sem maður vildi. Og það borgaði sig alls
ekki, því það kostaði rúmlega 2000 kall held ég, og við fórum í 3
eða 4 tæki.. og það kostaði svona 750 kall. En það var samt gaman
hjá okkur þótt að okkur leið ekki sem best. Kristján og Hilda
frænka fóru í öll tækin held ég!?! En Kristján sagði samt alltaf
þegar að hann kom úr tækjunum.. alveg sama hversu mikið hann hló í
tækjunum..Pff.. þetta var ömurlegt tæki. Þó svo að hann hafi nánast
pissað á sig úr hlátri! Haha
4.dagur (Föstudagur)Við héldum PÁSKADAG.. jú og hvað þýðir
það...? Að við máttum borða páskaeggin okkar! Vúhúúú
Byrjuðum
kl. hálf ellefu að horfa á 1. Lord Of The Rings myndina og svo
kolla af kolli þangað til að klukkuan var orðin ca. ellefu að
kvöldi til. Þá var megnið af páskaeggjunum líka runnið ofan í sadda
maga. Ég fór bara að sofa strax eftir það. Enda mjög þreytt eftir
viðburða ríkan dag.. eða þaning.
5.dagur (Laugardagur) Við kíktum í búðir til að leggja loka hönd
á shoppingspreeið okkar. Við elduðum okkur piparsteik og átum með
góðri list. Svo var ég auðvitað orðin stressuð og byrjaði að pakka
niður og kláraði það bara um kvöldið. Mér fannst eins og ég væri
búin að missa af fluginu, því ég er þessi stressaða týpa. Svo
hittum við Söru vinkonu hennar Jónu hún er svo mikið krúsídúllia,
hún minnti mig og Kristján samt óendanlega mikið á Hlíf
Við
fórum í bíó á Mr. Bean.. hún var fyndin..! 
6. og síðasti dagurinn (Sunnudagur) Hinn ekta páska dagur! Við
vöknuðum og 9 leitið og gerðum okkur klár, tókum svo strætó á
flugvöllin og þar beið okkar ekkert nema bölvað vesenið. Fyrst var
það það að ég var ekki með passa.. og viðbjóðurinn sem að var að
tjékka okkur inn var nú ekki allt of ánægð með að ég rétti henni
bara ökuskírteinið mitt. Hún þurfti að hringja og e-ð voða voða til
að athuga það hvort að það væri í lagi. Ég pirraðist.. mikið! Ef að
maður væri að vinna við að tjékka inn.. væri maður ekki búin að
kynna sér það áður en að maður settist við borðið hvort það
farþegar þurfa að hafa passa.Hún var dönsk og Jóna talaði við hana
á sinni mjög góðu dönsku.. en eins heimsk og hún var þá svarði hún
alltaf á ENSKU.. greinilega algjör RETARD! Svo.. að sjálfsögðu
tjékkaði hún okkur inn, eftir að ég lúbarði hana og sparkaði í
sköflunginn á henni svo að beinið splundraðist, og við kvöddum
okkar ástkæru sistur og héldum upp. Við sem vorum búin að finna
taxfree skrifstofuna sem að við höfðum leitiað leeengi að, þá mátti
ég ekki fá neinn pening til bara.. af því að ég var ekki með neitt
til að sýna það og sanna að ég ætti heima á íslandi, sem sagt
PASSA! þá sagði ég kallinum bara að leggja þetta allt inn á
Kristján.. því hann var með passa. En þá gat hann það ekki því að
við vorum ekki búin að skrifa nafn, heimilisfang, og það allt inn á
blöðin, svona 13 kassakvittanir, svo við fórum til hliðar og
skrifuðum. Þá var næsta vandamál að nú er búið að breyta reglunum
þannig að áður en maður tjékkar sig inn þarf maður að fara á
skrifstofu niðri til að láta stimpla á kassakvittanirnar og SÝNA
það sem maður keypti svo að maður sé nú ekki að svindla, og svo má
maður fara upp og fá pening, en við tókum það ekki í má leftir allt
vesenið sem var búið að hrjá okkur þannig að hann sagði, þið vitið
það bara næst. Jájá.. við skulum muna það næst. En þetta var ekki
búið.. Þau fóru e-ð að babla saman á dönsku um að kortið hans
Kristjáns væri nú ekki nógu gott, það væri ekki hægt að leggja inná
Debet kort.. jæja þá.. skiptir ekki máli!" KOMIÐ MEÐ PENINGANA
OKKAR!!! Við fengum þá og löbbuðum í burtu, Þá heyrum við kallað!
Krístjan Gúnnar í kall kerfinu, og hann var beðin að koma við
þjónustu borð. Þá hafði konan gleymt að láta hann kvitta fyrir því
að hann hefði fengið "cash" en ekki inn á kortið, því það þarf að
kvitta tvisvar sinnum ef maður fær pening! Fáránlegt!
Og þetta kennir ykkur krakkar mínir.. að það er ekki þess virði
að fara og fá taxfree miða þar sem þið verslið ef að þið lengið í
svona veseni.. Já ooog að ALLTAF að hafa passan á sér.. Hvert sem
þig farið.
Takk fyrir mig Jóna mín.. það var ýkt gaman að vera hjá þér...
og já ... sorrý hvað við getum verið efvið stundum
hehe